İlkokul günlerim, sanki bir zaman tünelinde yolculuk yapmış gibi hissettiriyor. O küçük masumiyet dolu zamanlarda, her şey çok daha büyüktü ve renkliydi. En değerli hazinem ise ilkokul fişleriydi. Her gün sırayla elimize verilen o renkli fişler, bizim için birer madalya gibiydi. O küçücük kartlar üzerindeki yıldızlar, çiçekler ve tebrik kelimeleri, bize büyük bir gurur ve motivasyon verirdi. Bir hafta boyunca çabaladık, ödevlerimizi yaptık, sınavlara hazırlandık ve karşılığında aldığımız o küçük fişler, bizim için gerçek birer ödüldü. Ne günlerdi ama. Hoca tahtaya çıkartırdı bunlardan yazılı yapardı hiç yüksek almazdım 🙂 ama düşükte almazdım.