Sanat Uğruna Mahvolan Hayatlar
Ülkede ne zaman birisi vefat etse değeri öldükten sonra anlaşılıyor. Bir süre sonra da unutulup gidiyor. Hâlâ şunu öğrenmiş değiliz. İyi insanlar, öldükten sonra değeri anlaşılır bu hep böyle olmuştur. İyi veya kötü orası tartışılır kimse dört dörtlük değildir. İnsan yaşadığı dönemde bir şeyler yapmaya çalışır ama itilip kakılır. Değer görmez, kimsenin umurunda dahi olmaz. Ama o ölüm haberi geldikten sonra herkes ah vah çeker durur. Çünkü, insan değeri şu an yaşadığımız yüzyılda ancak anlaşıldı.
İzledim: Müslüm Baba
Sinemada bir izleyiciyi ağlatmak, güldürmek, heyecanlandırmak veya ürkütmek zordur. Ama en zoru; yaşanmış bir hayatı beyaz perdeye aktarıp, o hayatın izlerini seyirciye derin bir şekilde hissettirebilmektir. Müslüm filmi işte tam da bunu başarmış. Müslüm Gürses’in gerçek yaşam öyküsünü konu alan bu yapım, Türk sinemasında kaliteli işlerin hâlâ var olabildiğini bana bir kez daha kanıtladı. Filmi izlerken ağladım, güldüm, ürktüm ve heyecanlandım. Tüm bu duyguların tek bir ortak noktası vardı: emek. Ve bu emeğin hakkı gerçekten ödenmez.
