Hayatta bazı geceler vardır; üzerinden yıllar geçse bile zihninizden silinmez. Nerede olduğunuzu, kimlerle birlikte olduğunuzu, ilk duyduğunuz cümleyi ve hissettiğiniz korkuyu dün gibi hatırlarsınız.

15 Temmuz 2016 gecesi, benim için de tam olarak böyle bir geceydi. O gece yaşadıklarımı bugüne kadar birçok kez düşündüm. Bu yazıda herhangi bir siyasi değerlendirme yapmak istemiyorum. Sadece o geceyi yaşayan sıradan bir vatandaş olarak, hissettiklerimi ve hafızamda kalan anları paylaşmak istiyorum. Çünkü bazı anılar, unutulmaması gereken kişisel tanıklıklardır.

---

Her Şey Sıradan Bir Yaz Akşamı Gibiydi

15 Temmuz akşamı, diğer günlerden farklı başlamamıştı. Saat 21.00 civarında babam işten geldi. Bir şeyler atıştırdı, biraz televizyon izledi ve dinlenmek için odasına geçti. Yaklaşık beş dakika sonra ağabeyim düğünden eve döndü. Ben bilgisayarın başında oyun oynuyordum. Annem ise karşı apartmanda bir düğün evindeydi.

Evde her şey oldukça sakindi. Hiçbirimiz birkaç dakika sonra ülke tarihine geçecek olayların başlayacağını bilmiyorduk.

---

“Darbe Oluyor” Cümlesini İlk Kez O Gece Duydum

Saat yaklaşık 22.00 olmuştu. Ağabeyim beni salona çağırdı. Yüzündeki ifadeyi hâlâ unutamıyorum.

Bana dönüp sadece şu cümleyi söyledi:

“Gel… Darbe oluyor.”

O an ne diyeceğimi bilemedim. Darbe kelimesini daha önce tarih kitaplarında okumuş, televizyon dizilerinde izlemiştim. Ama bunun gerçek hayatta yaşanabileceğini, üstelik benim de buna tanıklık edeceğimi hiç düşünmemiştim. İçimi tarif etmesi zor bir korku kapladı.

---

Babamı Uyandırdığım An Hâlâ Aklımda

Panikle babamın odasına koştum.

Onu uyandırırken söylediğim cümleyi bugün bile unutamıyorum.

“Baba kalk… Darbe oluyor.”

Babam bir anda yerinden kalktı. Hiçbirimiz tam olarak ne olduğunu anlayamıyorduk. Salonun ışıkları açıktı. Televizyon sürekli açıktı. Kanal kanal dolaşmaya başladık.

Ekranlarda;

• köprülerin kapatıldığı,
• askerî hareketlilik yaşandığı,
• olağanüstü gelişmelerin olduğu

yönünde son dakika haberleri geçiyordu.

Evdeki sessizlik yerini büyük bir endişeye bırakmıştı.

---

O Gece Korkuyu İlk Kez Bu Kadar Derinden Hissettim

Dakikalar ilerledikçe haberler daha da ağırlaşmaya başladı. Gökyüzünde savaş uçaklarının ve helikopterlerin görüntüleri yayınlanıyordu. Televizyon ekranlarında yaşanan gelişmeleri canlı izlemek gerçekten çok sarsıcıydı. O an yaşadığım korkuyu kelimelerle anlatmak kolay değil. Telefonuma sarıldığımı hatırlıyorum. Yakınlarıma mesaj atıyordum.

Hatta büyük bir panikle birçok kişiden helallik istediğimi bile hatırlıyorum. Şimdi dönüp baktığımda bunu neden yaptığımı bilmiyorum. Sanırım insan böyle olağanüstü anlarda ne yapacağını bilemiyor.

---

Gece İlerledikçe Endişemiz Daha da Arttı

Saatler ilerledikçe televizyonun başından hiç kalkmadık. İnternet erişiminde zaman zaman sorunlar yaşanıyordu. Sosyal medyaya ulaşmakta güçlük çekiyorduk. O sırada televizyon, yaşanan gelişmeleri takip edebildiğimiz en önemli bilgi kaynağı hâline gelmişti. Farklı şehirlerden gelen görüntüler endişemizi daha da artırıyordu. Özellikle Ankara ve İstanbul’da yaşanan gelişmeler hepimizi derinden etkiliyordu.

---

TRT’deki Bildiri Hafızama Kazınan Anlardan Biri Oldu

Gece yarısından sonra TRT ekranlarında spiker Tijen Karaş tarafından darbe bildirisi okunmaya başlandı.

O an evdeki atmosfer tamamen değişti. Yaşananların ciddiyetini çok daha net anlamaya başlamıştık. Hayatımda ilk kez ülkem adına bu kadar büyük bir korku hissettiğimi söyleyebilirim.

İster istemez gözyaşlarımı tutamadım.

---

Televizyondan İzlediğimiz Görüntüler Hepimizi Derinden Etkiledi

Gece boyunca televizyonlarda;

• İstanbul Atatürk Havalimanı’ndaki gelişmeler,
• Ankara’da yaşanan olaylar,
• Türkiye Büyük Millet Meclisi çevresindeki görüntüler,
• güvenlik güçlerinin müdahaleleri,
• farklı noktalardaki çatışmalar

anbean ekranlara yansıyordu.

O gece yaşanan görüntüler yalnızca benim değil, milyonlarca insanın hafızasında derin izler bıraktı.

---

Biz de Meydana Gittik

Saatler ilerledikçe ailece dışarı çıkmaya karar verdik. Evde bulunan büyük Türk bayrağını sırtıma aldım. Yaklaşık saat 03.00 civarında bulunduğumuz şehirde insanların toplandığı meydana gittik. Orada yaklaşık iki saat kaldık. Herkes büyük bir belirsizlik içindeydi. Kimse sabahın nasıl olacağını bilmiyordu. Daha sonra yeniden eve döndük ve gelişmeleri televizyon üzerinden takip etmeye devam ettik.

---

O Geceyi Unutmam Mümkün Değil

Sabah olmasına rağmen kimsenin uyuyacak hâli kalmamıştı. Televizyon sürekli açıktı. Haber kanalları kesintisiz yayın yapıyordu. Yaşanan gelişmeleri takip ederken hem üzülüyor hem de bir an önce her şeyin normale dönmesini umut ediyorduk. O gece yaşananları kelimelerle anlatmak gerçekten kolay değil. Çünkü televizyonda izlediğimiz her yeni gelişme, hepimiz üzerinde derin bir etki bırakıyordu.

---

Ömer Halisdemir’i Rahmetle Anıyorum

15 Temmuz gecesi hafızalarda yer eden isimlerden biri de hiç kuşkusuz Şehit Astsubay Kıdemli Başçavuş Ömer Halisdemir oldu.

Görevi uğruna gösterdiği cesaret ve fedakârlık, Türkiye’nin yakın tarihinde önemli bir yer edindi.

Kendisini ve görevleri sırasında hayatını kaybeden tüm güvenlik görevlilerini rahmet ve minnetle anıyorum.

---

Şehitlerimizi ve Gazilerimizi Saygıyla Anıyorum

15 Temmuz gecesi yaşanan olaylarda çok sayıda güvenlik görevlisi ve sivil vatandaş hayatını kaybetti, çok sayıda kişi de yaralandı.

Aradan yıllar geçmiş olsa da o gece hayatını kaybeden şehitlerimizi rahmetle anıyor, gazilerimize sağlık ve huzur diliyorum.

Böylesine acı olayların bir daha hiçbir zaman yaşanmamasını temenni ediyorum.

---

Sonuç

15 Temmuz gecesi benim için sadece haberlerde izlediğim bir olay değil, bizzat yaşadığım ve hayatım boyunca unutamayacağım bir gece olarak hafızamda kaldı.

O gece korkuyu, belirsizliği ve endişeyi aynı anda hissettim. Yıllar geçse de o akşam televizyondan ayrılmadan yaşanan gelişmeleri izlediğimiz saatleri, ailece yaşadığımız kaygıyı ve sabahın ilk ışıklarını bekleyişimizi unutacağımı sanmıyorum. Tarih bazen kitaplardan değil, yaşayarak öğreniliyor.

15 Temmuz da benim hayatımda yaşayarak öğrendiğim gecelerden biri oldu.