Köfte Ekmeğin Ardından Gelen Korkutucu Anlar

Cumartesi günü evde oturmuş can sıkıntısıyla vakit geçirirken birden canım köfte ekmek istedi. Dayanamadım, mutfağa girip kendime ekmek arası köfte hazırladım. Hem pratik hem de lezzetli olmuştu. Ardından bilgisayar başına geçip blogları okuyordum. Evde yalnız olduğumu fark edince yüzüme maske yapmaya karar verdim. Kurumasını beklerken okumaya devam ettim.

Bir süre sonra maskeyi yıkamak için banyoya girdim. Saçımı da yıkadıktan sonra aniden bir fenalık bastı. Başım dönmeye başladı, gözümün önünden film şeridi gibi görüntüler geçti. O an, dört yıl önce yaşadığım kötü sağlık krizini hatırladım ve panikledim. Ne yapacağımı bilemeden banyodan hızla çıktım. Kapıyı kilitledikten sonra hemen dedemlere indim; çünkü evde tansiyon aleti olduğunu biliyordum.

Babam ve ağabeyim işteydi, annem ise misafirlikteydi. Onları telaşlandırmak istemedim. Dedemlerin kapısına varır varmaz kendimi yere bıraktım. Teyzem tansiyonumu ölçtüğünde yanlış hatırlamıyorsam 156/90 çıkmıştı. Odaya geçip bir kez daha ölçtük, bu kez 148/85 idi ancak kalp atışım 131’e çıkmıştı. Bu durum beni daha da endişelendirdi.

Biraz dolaşıp yarım saat kadar uzandım. Tekrar ölçtüğümde tansiyonum 121/70’e düşmüştü. Eve çıktığımda baş ağrısı vardı, geçer diye düşündüm fakat bir türlü dinmedi. Gece babam geldiğinde beni hastaneye götürmesini rica ettim. Acilde şansımıza yoğunluk yoktu. Doktor kontrolleri yaptı, tansiyonum yaklaşık 120/80 çıktı. Baş ağrısı için iğne uyguladı ve rahatladım. Ancak tuzu tamamen kesmem gerektiğini söyledi. Tansiyon daha yüksek olsaydı dil altı ilacı vereceğini belirtti.

Şimdi tedbir amaçlı salı günü dahiliye bölümüne gideceğim. Umarım ciddi bir sorun çıkmaz. Bu yaşananlar, insanın kendini ihmal etmemesi gerektiğini yeniden hatırlatan önemli bir deneyim oldu.