Hayat Amacınızı Biliyor Musunuz ?
Hayatın belirli dönemlerinde birçok insan kendisine şu soruyu sorar: “Ben gerçekten ne için yaşıyorum?” Günlük koşuşturma, iş hayatı, maddi kaygılar ve sorumluluklar arasında zaman geçtikçe, bazı insanlar hayatlarının bir rutine dönüştüğünü fark eder. Her gün aynı şeyleri yapmak, herhangi bir hedefe veya güçlü bir yaşam amacına sahip olmamak zamanla kişiyi hem zihinsel hem de duygusal olarak yıpratabilir. Birçok psikolog ve kişisel gelişim uzmanı, insanın mutlu bir yaşam sürebilmesi için yalnızca başarıya veya maddi kazanca değil, aynı zamanda anlamlı bir hayat amacına da ihtiyaç duyduğunu ifade ediyor. Çünkü insanı sabah yataktan kaldıran şey çoğu zaman para değil; inandığı bir hedef, gerçekleştirmek istediği bir hayal veya tutkuyla bağlı olduğu bir yaşam biçimidir.…
Yalçın Güler Blog 10 Yaşında
Hadi canım sende, yok artık. Ciddi misin sen ? O kadar olmamıştır ya, 10 yıl ne çabuk geçti öyle. İnanması güç ama ben bu blogun temelini 10 yıl önce atmışım. Dün gibi dün. 10 yıl geçti benim haberim bile olmadı. İyisi ile kötüsü ile geçen tam 10 yıl. Vallahi helal olsun bana. Duygulandım. Gidip ağlayım biraz. Ve zaman usulca fısıldadı, şaka gibi ama blogum 10 yaşında.
Blog mu Twitch mi ?
Uzun zamandır yazı yazmadığım için bloguma hiç kimse gelip gitmiyordur diye düşünüyordum. Ama yanlış düşünmüşüm. Aylardır güncel aktif bir şekilde yazı yazmasam da ortalama günlük +150 tekil kullanıcı bloguma girip göz atıyormuş. Eski yazılarım hala okunmaya devam ediyor. Bu beni oldukça çok mutlu etti. Kişisel bir blog için bana göre bu tekil kullanıcı sayısı çok fazla. Eskisi kadar olmasa da, artık bloguma yazı yazmaya başlayacağım.
Yalçın Güler Blog 9 Yaşında
Yok artık daha neler. O kadar oldu mu yaa ! Koskoca 9 yıl. Vay anasını avradını sayın seyirciler. Ne yani şimdi ben bu blogun temelini 9 yıl önce mi attım ? Daha dün gibi ya. Zaman ne çabuk geçti öyle. Haberim bile olmadı. İyisi ile kötüsü ile geçen 9 yıl. Dile kolay be. Durun duygulandım biraz ağlayıp geleyim.
Bilişim Hareketi İle Yaptığım Blog Kültürü Röportajı
Merhabalar değerli takipçilerim. Uzun bir süredir kimseyle röportaj yapmıyordum. Geçen hafta mail kutuma spam bir mail düştü. Normalde spam klasöründe ki maillere bakmadan direk silerim. Bir mail dikkatimi çekti ve bir bakayım dedim. Çünkü mail adresi uzantısı tanıdık gelmişti. Spam mail atacaklarını düşünmedim. Mail şu şekildeydi.
Bir Piknik Kazası
Hoş geldin, bu yazıyı günün hangi saatinde hangi şehirde hangi mekanda okuyorsan şimdiden keyifli dinlemeler. Korona mevzusundan sonra yaklaşık 6 – 7 aydır hiç bir şekilde şehir merkezinden uzak bir noktaya gitmedim. İşe bile korka korka gidip geliyordum. Kronik hasta olduğum için acaba bana bulaşır mı ? diye sürekli düşünüyordum. Acil durum ve özel iş dışında 10 dakikalık yürüme mesafesinde ki çarşıya bile gitmiyordum. Bir pikniğe gittim ve kaza ansızın geldi. Nasip, olacakmış yani. Kaza geliyorum demez.
Ne Yapıyorum Bu Aralar – 12
Uzun zamandır kişisel blogum ile ilgilenemiyorum farkındayım. Diğer sosyal içerik sitem olan İçerik Manya ile ilgilenemiyorum. Gerçi bu aralar kendime bile ayıramıyorum. Taslağım da bir çok yazılmış yazı var ama onları düzenleyip yayınlamak nedense içimden hiç gelmiyor. Vaktimde olmuyor açıkçası. Sabah iş, akşam ev gece bizim tayfa çağırırsa dışarı gezmeye veya oyun derken kafa beyin kalmıyor.
İzledim: iBoy
boyKeşke süper güçlerim olsa, dünyanın hakimiyeti bende olsa, insanların zihinlerini okuyabilsem, tüm bilgilere erişim sağlayabilsem diye her insanın aklından illaki bu düşünceler geçmiştir. Hepsi olmasa bile bir tanesini illa ki düşünmüşsünüzdür.
YouTube Röportajları – Mevlüt Aydemir
Selamlar değerli okuyucularım. Uzun zamandır röportaj serisinin gelmediğini fark ettim ve bir değişikliliğe gittim. Bu sefer Youtube’a içerik üreten Mevlüt Aydemir ile röportaj yapma kararı aldım. Kendisi ile 4. Akdeniz Bilişim Zirvesinde tesadüfen tanışmıştık. O günden bu güne sohbetimiz sürekli devam etti. Bende kendisine bu röportaj teklifini ettim sağ olsun beni kırmadı ve uzunca bir şekilde söyleşi yaptık. Çayınızı kahvenizi almadan yazıyı okumaya başlamayın. Belki sıkılırsınız. Şimdiden keyifli okumalar.
Otobüsteki Aşık Olduğum Gizemli Kadın
Uzun zaman oldu belki, bir yolculuk yapıyordum. Sanırım Ankara’ya memleketime veya İstanbul’a gidiyordum. Otobüste yer yoktu, bana en arka beşli koltuğu verdiler. İyi dedim en azından yol boyunca uzanırım kafam rahat olur diye düşündüm. Tam istediğim gibi bir otobüs yolculuğuydu. Ağlayan çocuklar yoktu, horlayan dayılar yoktu. Sessiz sakin gidiyorduk.
Kötü Başlangıç ve Mutlu Son
Yıllarca sıkıntı çektim durdum. Aslında kendi kendimi de sıkıntıya sürükledim diyebilirim. 2016 Mart ayından beri aktif bir şekilde iş aramaya başladım. Bu süre de okulum hala devam etmekteydi. Zaten son sınıftım. Sadece belirli derslere gidiyordum. Vaktimin boş geçmemesi için sürekli iş başvuruları yapmaktaydım. Artık çalışmak istiyordum. Ee oku oku oku sonunda bitmişti. Rahata kavuşmuştum derken Dikey Geçiş Sınavı denen illet çıktı karşıma. Dedim tamam bir şansımı deneyeyim. Olmadı yapamadım. Sağlık olsun dedik. Ama oda olmadı. Şeker hastası olduk çıktık.
Bir Çekiliş Kazandım Ama Gidemedim: Çanakkale Hayalim Şimdilik Ertelendi
Hayat bazen insana hiç beklemediği anlarda güzel sürprizler hazırlıyor. Bazen de tam her şey yolunda gidiyor derken, küçük bir ayrıntı bütün planları değiştirebiliyor. Sanırım benim hayatımı en iyi özetleyen cümlelerden biri şu olurdu: “Ne çok şanslıyım ne de tamamen şanssızım. Benim hayatım biraz Nasreddin Hoca’nın ‘Ya tutarsa?’ hikâyesi gibi ilerliyor.” Evet, yine ben geldim. Umarım sizler iyisinizdir. Beni soracak olursanız, bildiğiniz gibiyim. Hayat kendi temposunda devam ediyor. Şimdilik hafızamı kaybetmedim, kahvemi hâlâ aynı kupada içiyorum ve yine kişisel blogumda yaşadığım küçük ama benim için anlamı büyük bir anıyı sizlerle paylaşmak istiyorum.
23 Yaşıma Girerken: Doğum Günleriyle Değişen Düşüncelerim ve Kendimle Yaptığım Sessiz Konuşma
Her doğum günü geldiğinde insanlar genellikle yeni yaşlarını kutlar, dilekler tutar, pastadaki mumları üfler ve yeni bir başlangıcın heyecanını yaşar. Benim için ise doğum günleri, yıllar geçtikçe kutlamadan çok kendimle hesaplaştığım, geçmişi düşündüğüm ve geleceği sorguladığım günlere dönüştü. Bugün 23 yaşıma girdim. Ve itiraf etmeliyim ki ilk aklıma gelen şey, “İyi ki doğdum.” olmadı. Aklımdan geçen ilk cümle şuydu: “Ee… Ne oldu şimdi? Bir yıl daha mı yaşlandık? Ömrümüzden bir yıl daha eksildi.” Belki birçok kişiye karamsar gelebilir ama doğum günleri bana hep zamanın ne kadar hızlı geçtiğini hatırlatıyor. Ne Zaman Büyüdüm Ben? Bazen çocukluk fotoğraflarıma bakıyorum. Top peşinde koştuğum günleri… Hiçbir sorumluluğumun olmadığı zamanları… Tek derdimin akşam ezanı okunmadan…
Kokteyl – Mim
Ne haber nasılsınız değerli okuyucularım. Ben yine bir mim ile karşınıza geldim. Konu bulamayınca bu mimler hayat kurtarıyor vallahi yalan yok. Evet farkındayım blogumu aşırı bir şekilde boş bırakıyorum vakit ayıramıyorum. Ne yapayım iş hayatı yoğun olunca pek uğrayamıyorum bloguma.





















































